Uzun bir yolun başını yeni geçtim. Geldiğim yol azıcıktı ama sorsan 33 yıllık mesafe derler. Ne büyük laflar yuttum, ne büyük hayallerden geçtim. Bıraksan dünyaları kurtaracak ama elinden gelen bir küçük yavrunun dünyasına eşlik etmek. İyi mi bilmem, iyi geliyor mu sanmam ama ileride iyi ki Allah böyle nasip etmiş diyeceğimi hissediyorum.
Kendini çok bir şey sanan herkes, bir çamur parçası olduğunu hatırlıyor. Hem de iliklerine kadar. Çamur başkasından bulaştı sanıyorsun bir bakmışsın dokunduğun her yer toprak izi. Kötü demiyorum haşâ. Ama gözlerim öyle bir oyun oynuyor ki aynada gördüğüm akça pakça. Rabbim öyle büyük ki kan revan içindeki şu dünyayı sana cennet gösteriyor. Başka nasıl yaşanır ki?
Yol ilerledikçe gözlerim daha çabuk ıslanır oldu. Kendimi onca yıldır tutmuşum ki şimdi durdurabilene aşk olsun. Sıkıca tuttum ellerimin arasında kalbimi sımsıkı. Kimse görmesin, kimse fark etmesin, kimse oradan geçtiğimi dahi hissetmesin. Ama ben ellerimi sıktıkça taştı, ben göstermedikçe sanki saçtı kendini ortaya. Şimdilerde sakinleşip göğsüme koydum kalbimi, ellerim çok yoruldu. Göğsümde hiç sıkmadan ama eski alışkanlıklardan çok da uzaklaşmadan devam ediyoruz. Güzel bakanlar görüyor diğerlerine hayatımda hiç lüzum da yok zaten.
Tatlı bir yorgunluk var üzerimde. Bazen o sıkışıklık hatırlatıyor kendini. Bazen şükürler dolduruyor içimi. Niyetlerim değişti bugünlerde, hayallerim nerede onları arıyorum. Bulur muyum bilmem. Ama hep o güzel söz geliyor aklıma bulanlar yalnızca arayanlardır.
Yunusemre - Gelin Ey Aşıklar
